Download Freewww.bigtheme.net/joomla Joomla Templates Responsive


Βελτιώσεις των κανονισμών
Βιολογικής Γεωργίας για τη διευκόλυνση της Πρακτική της βιολογικής μελισσοκομίας

Ανδρέας Θρασυβούλου, Ulrich Broeker, Τανανάκη Χρυσούλα, Μιγκέλ
Vilas-Boas, Klaus Wallner, Thomas Amsler, Sandra Garces, Marco
Lodesani, Adrian Siceanu, Ansgar Westerhoff, Dany El-Obeid

Ομάδα Εργασίας APIMONDIA για Διεθνή Βιολογικά Πρότυπα για Προϊόντα Μέλισσας



Εισαγωγή
Οι πρακτικές ορθής μελισσοκομικής τεχνικής ή οι αρχές που πρέπει να ακολουθούνται από όλους τους μελισσοκόμους, είναι οι εξής:

  • Η δημιουργία νέων και παραγωγικών βασιλισσών
  • Η διασφάλιση καλών πηγών γύρης και νέκταρος
  • Τροφοδότηση των μελισσών, όταν είναι απαραίτητο
  • Η τακτική αντικατάσταση των κηρηθρών
  • Χειρισμό των μελισσών με μεθόδους που προκαλούν το ελάχιστο δυνατό στρες 
  • Τροφοδοτώντας ή αφήνοντας επαρκή αποθέματα μελιού και γύρης για την περίοδο έλλειψης
  • Η λήψη των προφυλακτικών μέτρων κατά των ασθενειών των μελισσών
  • Η σωστή χρήση των φαρμακευτικών ουσιών.
  • Υγιεινός χειρισμός των προϊόντων της μέλισσας
  • Η επιλογή μιας τοποθεσίας κατάλληλης για τις ανάγκες των μελισσών.

     Oι πρακτικές ορθής μελισσοκομικής τεχνικής θα έπρεπε να είναι υποχρεωτικές για όποιον θέλει να εργαστεί επαγγελματικά με τις μέλισσες. Ο τρόπος που κάποιος μεταχειρίζεται τις μέλισσες επηρεάζει τους γειτονικούς μελισσοκόμους.

    Ένας απρόσεκτος μελισσοκόμος που έχει: κηφήνες χαμηλής ζωτικότητας, επιθετικής φυλής, να μην ανήκει σε παραγωγική γενιά ή ευαίσθητη σε ασθένειες, μπορεί να ζευγαρώσει με τις βασίλισσες ενός προσεκτικού μελισσοκόμου και να τον επηρεάσει αρνητικά. Αν κάποιες αποικίες, απρόσεκτα αντιμετωπίζονται με αντιβιοτικά με τη λεηλασία μπορεί να προκληθεί διασπορά του αντιβιοτικού σε γειτονικούς μελισσοκόμους (Reybroeck, 2010, Karazafiris κ.ά. 2011). Τέτοια απροσεξία μπορεί επίσης να εξαπλώσει ασθένειες. Εάν στις μέλισσες δεν παρέχεται νερό από ένα κακό μελισσοκόμο, εκείνες οι μέλισσες θα είναι μια συνεχής ενόχληση για όλους τους άλλους μελισσοκόμους της περιοχής. Μερικοί οι άνθρωποι αρχίζουν μελισσοκομία με άλλα κίνητρα και όχι την αγάπη, το πάθος και το σεβασμό για τις μέλισσες. Πολύ συχνά απογοητεύονται και εγκαταλείπουν τις μέλισσες τους, οι οποίες θα αποτελέσουν πηγή μολυσματικής ασθένειας για άλλες μέλισσες στη γύρω περιοχή.

    Η Βιολογική και η συμβατική μελισσοκομία βασίζονται στις ανωτέρω καλές πρακτικές μελισσοκομίας και εξασφαλίσουν υγιείς μέλισσες, καλής ποιότητας και ασφαλή προϊόντα για τους καταναλωτές. Η Βιολογική μελισσοκομία διαφέρει από τη συμβατική μελισσοκομία από το γεγονός ότι, όπως προκύπτει ορισμένους κανόνες, έχει ορισμένους περιορισμούς και χρειάζεται πιστοποίηση από τις αρχές και τους φορείς ελέγχου (Καν. 834/2007 και Καν. No.889 / 2008).

Οι κύριοι περιορισμοί ειναι:

  • Η τοποθεσία των μελισσιών
  • Οι ουσίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο των ασθενειών των μελισσών
  • Η αντικατάσταση των κηρηθρών κατά τη διάρκεια της η περίοδος μετάβασης
  • Τι μπορεί να τροφοδοτηθεί στις μέλισσες και πότε μια τέτοια τροφοδοσία είναι επιτρεπτή.

    Υπάρχουν επίσης και άλλοι περιορισμοί όχι εμφανώς τόσο σημαντικοί όπως: η απαγόρευση της αποκοπής των φτερών των βασίλισσών, η μη καταστροφή του κηφηνογόνου ή ο τρύγος μελιού από πλαίσια γόνου. 

    Ο Κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΚ) 834/2007, για τη βιολογική παραγωγή και την επισήμανση των βιολογικών προϊόντων και η Επιτροπή Κανονισμού (ΕΚ) αριθ 889/2008 που καθορίζει τη θέσπιση κανόνων για την εφαρμογή του Κανονισμού του Συμβουλίου, περιέχει ασάφειες και περιορισμούς που πρέπει να διευκρινιστούν ή να τροποποιηθούν για την περαιτέρω βελτίωση και ενθάρρυνση των μελισσοκόμων να ασκήσουν βιολογική μελισσοκομία.

Τοποθέτηση των μελισσιών
   Η τοποθέτηση των μελισσιών είναι μία από τις πιο σημαντικές απαιτήσεις στη βιολογική μελισσοκομία. Σύμφωνα με το άρθρο 13 του Καν. 889/2008:

"Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν περιοχές όπου δε μπορεί να εφαρμοστεί μελισσοκομία σύμφωνη με τους  κανόνες βιολογικής παραγωγής."

   Αυτό το "μπορεί" του εν λόγω κανονισμού επιτρέπει στις αρχές μιας χώρας εναλλακτικές λύσεις. Στην πραγματικότητα, σε πολύ λίγες χώρες, αν υπάρχουν, οι αρχές έχουν εκδόσει χάρτη ή καθορισμένες περιοχές όπου η βιολογική μελισσοκομία δεν θα μπορούσε να ασκηθεί. Για παράδειγμα, υπάρχουν συγκεκριμένες περιοχές στη Γερμανία, όπου η βιολογική μελισσοκομία δεν είναι εφικτή λόγω της έντονης χρήσης των φυτοφαρμάκων (canola / κράμβη). Η εναλλακτική λύση δίνεται στο άρθρο 78 που αναφέρει:

"Όταν δεν προσδιορίζονται από τα κράτη μέλη, ο μελισσοκόμος παρέχει στην αρχή ελέγχου ή τον φορέα ελέγχου κατάλληλη τεκμηρίωση και αποδείξεις συμπεριλαμβανομένων και κατάλληλων αναλύσεων οτι οι περιοχές πληρούν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται από τον κανονισμό."

   Το "μπορεί" γίνεται τώρα "πρέπει" και το γενικό "να καθορίζουν περιοχές" γίνεται "κατάλληλη τεκμηρίωση". Αλλά ακόμα οι διατάξεις του κανονισμού δε λένε τίποτα για ποια έγγραφα, τι αποδεικτικά στοιχεία ή τι αναλύσεις θα πρέπει οι μελισσοκόμοι να παρέχουν στις αρχές, αν και αυτές οι απαιτήσεις είναι σημαντικές, για την περαιτέρω εξάσκηση της βιολογικής μελισσοκομίας. Αυτό δεν είναι ρεαλιστικό δεδομένου ότι οι μελισσοκόμοι δεν μπορούν να παρέχουν μία πλήρη ανάλυση για πιθανή υποψία μόλυνσης υπαρχόντων φυτοφαρμάκων - αυτό δύσκολα μπορεί να επιτευχθεί, ιδιαίτερα ενόψει του κόστους που έχει.

   Η περαιτέρω μελέτη των κανονισμών σχετικά με τα σημεία όπου θα πρέπει να τοποθετούνται βιολογικά μελίσσια, συγκεντρώνει το ενδιαφέρον στο άρθρο 13, το οποίο λέει:

"Η τοποθέτηση των μελισσιών να είναι τέτοια ώστε, σε ακτίνα 3 km από τη θέση του μελισσοκομείου οι πηγές νέκταρος και γύρης να αποτελούνται βασικά από βιολογικές καλλιέργειες ή / και αυτοφυή βλάστηση ή / και καλλιέργειες στις οποίες εφαρμόζονται μέθοδοι παραγωγής περιορισμένων περιβαλλοντικών επιπτώσεων, η οποία δεν μπορεί να επηρεάσει την πρόκριση της μελισσοκομικής παραγωγής ως βιολογικής."

   Αυτό είναι λάθος καθώς το φάσμα της πτήσης των μελισσών μπορεί να υπερβεί αυτή την απόσταση σε περίπτωση ελκυστικών πηγών τροφής (Ribbands 1953). Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση ο κανονισμός δεν λέει πώς να διακρίνουμε την καλλιέργεια ως βιολογική. Φυσικά, κάποιος θα μπορούσε εύκολα να πει ότι η βιολογική παραγωγή είναι η παραγωγή εκείνη που είναι απαλλαγμένη από επιβάρυνση με αγροχημικά που χρησιμοποιούνται σε περιοχές όπου οι μέλισσες συλλέγουν. Με άλλα λόγια, τα μελισσοκομικά προϊόντα δεν θα πρέπει να έχουν ανιχνεύσιμες ποσότητες φυτοφαρμάκων, ζιζανιοκτόνων, μυκητοκτόνων ή άλλες χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στις καλλιέργειες εντός της ακτίνας των 3 χλμ.

   Αλλά ακόμα και αυτό δεν ισχύει καθώς δεν υπάρχουν προϊόντα εντελώς απαλλαγμένο από υπολείμματα. Είναι μόνο θέμα χρόνου πριν οι τεχνικές θα είναι διαθέσιμες για την ανίχνευση υπολειμμάτων πολύ χαμηλότερα από εκείνα που μπορούν να καταγραφούν σήμερα. Διαφορετικά εργαστήρια έχουν μεταξύ τους διαφορετικά ανιχνεύσιμα όρια, ανάλογα με τα μέσα τους. Κάποια εργαστήρια έχουν πιο εξελιγμένο εξοπλισμό από άλλα και μπορούν να ανιχνεύσουν υπολείμματα σε χαμηλότερα επίπεδα. Σε ορισμένες χώρες οι ελεγκτικές αρχές εξετάζουν μόνο το μέλι ενω σε άλλες εξετάζεται επίσης το κερί, η γύρη και η πρόπολη (Μπογκντάνοφ 2010). Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ κεριού και μελιού όσον αφορά τα κατάλοιπα. Oι νόμοι και οι κανονισμοί πρέπει να είναι ρητοί, σαφείς και ξεκάθαροι και ισχύουν για όλους με τον ίδιο τρόπο και στο βαθμό που τους αφορά ο κανονισμός.

   Αν δεχτούμε τα υπολείμματα ως κριτήριο των βιολογικών προϊόντων, τότε το ερώτημα είναι: ποια είναι η έννοια του περιορισμού ακτίνας 3 χιλιομέτρων; Τα φυτοφάρμακα μπορούν να μεταφερθούν μέσω του αέρα σε μικρότερες ή μεγαλύτερες αποστάσεις και να μολύνουν τα μελισσοκομικά φυτά και τα προϊόντα της μέλισσας (Carson 1962, Bedos et al 2002, Karazafiris, et al 2011) ή, από την άλλη πλευρά μπορεί και να μην προκληθεί καμία μόλυνση. Το επίκεντρο του ενδιαφέροντος είναι τι μεταφέρουν οι μέλισσες στην κυψέλη τους και αυτό είναι ένα μετρήσιμο κριτήριο σε αντίθεση με την απόσταση από ορισμένα φυτά ή πηγές μόλυνσης.

Σύμφωνα με τα ανωτέρω, προτείνουμε να δεχθούμε την πρόβλεψη του άρθρου 14.b του Καν 834/2007 ως επαρκή. Όπου λέει:

"Τα μελισσοκομεία πρέπει να διατηρούνται σε απόσταση από πηγές που μπορεί να οδηγήσουν σε έντονη μόλυνση των προϊόντων της μέλισσας με ουσίες επιβλαβείς για την υγεία του ανθρώπου ή των μελισσών. Σε περιπτώσεις που υπάρχουν υποψίες, η ανάλυση καταλοίπων των συγκεκριμένων ουσιών είναι υποχρεωτική. Το είδος της ανάλυσης που θα επιλεγεται θα είναι σύμφωνα με τις προηγούμενες εφαρμογές, π.χ. φυτοφάρμακα ή κατάλοιπα αντιβιοτικών, ή η παρουσία εκπομπής ρύπων, όπως π.χ. αυτοκινητοδρόμους, βιομηχανικές περιοχές, χώρους απόρριψης αποβλήτων."

   Με τη διάταξη αυτή, ο κανονισμός θα πρέπει επίσης να εξετάσει τη μόλυνση από άλλες πηγές, όπως αυτοκινητοδρόμους, βιομηχανικές περιοχές, Χ.Υ.Τ.Α. και πολλά άλλα που δεν εξετάζονται από τον Καν. 889/2008. Εκτός από την παραπάνω τροποποίηση θα πρέπει να καθορίσει ποιο είναι το νόημα του «μολυσμένο προϊόν των μελισσών".

   Όσον αφορά το άρθρο 78 του Καν. 889/2008, το ποιος παρέχει τα αποδεικτικά στοιχεία και την κατάλληλη τεκμηρίωση δεν είναι σημαντικό, το τι συνιστά αποδεικτικό στοιχείο έχει τη σημασία. Αυτή η ασάφεια πρέπει να επιλυθεί για να ισχύει ο κανονισμός για όλους με τον ίδιο τρόπο.

Πρόληψη ασθενειών και κτηνιατρική αγωγή στη βιολογική μελισσοκομία
   Όσον αφορά τις ασθένειες των μελισσών και τον έλεγχό τους θα πρέπει να θεωρούμε ότι όλα τα ζώα του πλανήτη αρρωσταίνουν και για ολα τα άρρωστα ζώα μπορεί να επιλεγεί φαρμακευτική αγωγή. Οι μέλισσες είναι η εξαίρεση στον παραπάνω κανόνα. Όταν αρρωστήσει δεν υπάρχει η επιλογή για οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή και ο μελισσοκόμος πρέπει είτε να βρει τρόπους για τον έλεγχο των ασθενειών, χωρίς φάρμακα, ή να καταστρέψει την άρρωστη αποικία στη φωτιά. Αυτό δεν είναι επειδή τα κατάλοιπα στα προϊόντα της κυψέλης είναι επικίνδυνα για την ανθρώπινη υγεία, αλλά γιατί οι φαρμακευτικές εταιρείες δεν κατέθεσαν ΑΟΚ (ανώτατα όρια καταλοίπων) για τα προϊόντα που σχετίζονται με τον κλάδο της μελισσοκομίας, όπως απαιτείται από το Ευρωπαϊκό Οργανισμό Αξιολόγησης Φαρμακευτικών Προϊόντων (EMEA). Ο κανονισμό αριθ 37/2010 απαγορεύει στην πραγματικότητα όλα τα κτηνιατρικά φάρμακα που είχαν χρησιμοποιηθεί στη μελισσοκομία. Τα ακαρεοκτόνα αποκλείστηκαν. Ωστόσο, ενώσεις όπως Κουμαφός, fluvalinate, amitraz και άλλα είχαν εγκριθεί πριν από την ίδρυση του EMEA.

   Έτσι, η βιολογική μελισσοκομία διαφέρει από τη συμβατική μελισσοκομία από το τι οι μελισσοκόμοι χρησιμοποιούν για να ελέγχουν βαρρόα. Σήμερα υπάρχουν πολλές αποτελεσματικές ενώσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη βιολογική μελισσοκομία. Πράγματι, πολλοί από τους συμβατικούς μελισσοκόμους στρέφονται προς θυμόλη, οξαλικό οξύ, μυρμηκικό οξύ και γαλακτικό οξύ για τον έλεγχο Varroa επειδή τα συνθετικά ακαρεοκτόνα δεν είναι πλέον αποτελεσματικά.

   Παρά το γεγονός ότι, τα πάντα είναι σαφή με τις ασθένειες των μελισσών και ο μόνος περιορισμός που θα επρεπε να έχει υιοθετηθεί είναι η χρήση των βιολογικών προϊόντων αντί των χημικών κατά του Varroa Η παράγραφος 4 του άρθρου 25 του κανονισμού 889/2008, λέει:

Αν, παρ 'όλα τα προληπτικά μέτρα, τα μελίσσια ασθενήσουν ή μολυνθούν, πρέπει να αντιμετωπίζονται αμέσως ........"

Η θεραπεία των άρρωστων οργανισμών αμέσως, μπορεί να είναι απαραίτητη για άλλα ζώα, αλλά όχι για τις μέλισσες. Οι ασθενειες των μελισσών δεν μπορούν να εξαλειφθούν από τις κυψέλες. Οι μελισσοκόμοι μπορούν να βρουν τις ασθένειες των μελισσών στις αποικίες τους, ανά πάσα στιγμή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να θεραπεύει άμεσα τις κυψέλες τους. Η στρατηγική είναι η θεραπεία των μελισσών με ορισμένους συνδυασμούς στο χρόνο ώστε κρατήσει την προσβολή σε επίπεδα που δεν την βλάπτουν.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι επιστήμονες έχουν μελετήσει το οικονομικό όριο για το Varroa. Το όριο αυτό είναι το σημείο, όπου κρίνεται αναγκαία για την αποικία η αντιμετώπιση του βαρρόα καθώς ο πληθυσμός των ακάρεων έχει φτάσει σε ένα επίπεδο στο οποίο δεν είναι πλέον ανεκτά από τις μέλισσες, καθώς πάνω από αυτό μπορεί να υπάρχει σοβαρή ανεπανόρθωτη βλάβη στην αποικία (Delaplane & Hood, 1999, Currie 2008).

Έτσι, η "άμεση" θεραπεία των νοσούντων αποικιών μελισσών είναι περιττή και πρέπει να διαγραφεί. Η παράγραφος 7 του ίδιου άρθρου που δίνει στον οργανικό μελισσοκόμο το δικαίωμα να εφαρμόσει συνθετικά χημικά, αλλοπαθητικά προϊόντα κατά των ασθενειών των μελισσών, πρέπει να καταργηθεί. Σήμερα, υπάρχουν πολλά αποτελεσματικά βιολογικά προϊόντα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο Varroa. Δεν υπάρχει λόγος να ανοίξει ένα παράθυρο με τα χημικά προϊόντα, ενώ το μότο της βιολογικής γεωργίας είναι "τόσο φυσικά όσο μπορούμε".

Η περίοδος μετατροπής και τις αλλαγής των πλαισίων
Σύμφωνα με το άρθρο 38:
"Τα προϊόντα της μελισσοκομίας μπορούν να πωλούνται με αναφορές στις βιολογικές μεθόδους παραγωγής μόνο όταν οι κανόνες βιολογικής παραγωγής έχουν τηρηθεί επί τουλάχιστον ένα έτος. Κατά την περίοδο μετατροπής το κερί πρέπει να αντικαθίσταται με κερί που προέρχεται από βιολογική μελισσοκομία."

Υπάρχουν δύο μέθοδοι για την αντικατάσταση των πλαισίων των αποικιών. Σταδιακή αντικατάσταση, όπου τα πλαίσια αντικαθίστανται σταδιακά μέσα σε ένα ή περισσότερα έτη και, άμεση πλήρη αντικατάσταση, όπου όλα τα πλαίσια μιας αποικίας αντικαθίστανται αμέσως. Η σταδιακή αντικατάσταση έχει ως αποτελέσματα την μεταφορά υπολειμμάτων στα νέα πλαίσια, από τα παλιά μολυσμένα πλαίσια(Jimenez et al 2005, Lodesani et al, 2008). Η δυνατότητα αυτή μειώνεται σημαντικά στη μέθοδο άμεσης αντικατάστασης.

Ο χρόνος και ο τρόπος αντικατάστασης πλαισίων εξαρτάται κυρίως από τις απαιτήσεις των αρχών ελέγχου που, σε ορισμένες χώρες, δεν δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον και αυτό στη συνέχεια οδηγεί σε υπολείμματα στα προϊόντα της μέλισσας από προηγούμενες θεραπείες. Πράγματι, ορισμένοι φορείς ελέγχου δέχονται ένα χαμηλό, αλλά ανιχνεύσιμο, επίπεδο καταλοίπων στο τέλος της περιόδου μετατροπής, εφόσον μειώνεται και θα συνεχίσει να μειώνεται σημαντικά από έλεγχο σε έλεγχο. Αυτό ισχύει για τις χώρες με τις επιχειρήσεις που κρατούν πολλές εκατοντάδες ή ακόμα και χιλιάδες αποικίες. Η αλλαγή του κεριού δεν είναι εφικτή μέσα σε περίοδο ενός έτους.

Έτσι, η πρότασή μας για τροποποίηση του κανονισμού όσον αφορά την περίοδο μετατροπής είναι:
"Τα προϊόντα μελισσοκομίας μπορούν να πωλούνται με αναφορά στο βιολογικό τρόπο παραγωγής μόνο εφόσον οι κανόνες βιολογικής παραγωγής έχουν τηρηθεί επί τουλάχιστον 12 μήνες, όλα τα πλαίσια έχουν αντικατασταθεί και τα προϊόντα δεν περιέχουν κατάλοιπα σε ανιχνεύσιμα επίπεδα."

Πρέπει να προσδιοριστεί ποιο είναι το ανιχνεύσιμο επίπεδο . Δεν είναι πιο ρεαλιστικό να βρουν έναν ορισμό για ένα αποδεκτό επίπεδο; Αυτό που δεν είναι ανιχνεύσιμο σήμερα μπορεί να είναι ανιχνεύσιμο αύριο. Αλλά αυτό ισχύει και για την αποδοχή λοιπόν. Υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός μελισσοκόμων που έχουν εργαστεί σύμφωνα με τους κανόνες της βιολογικής για μεγάλο χρονικό διάστημα, ακόμη και πριν από την δημιουργία των κανονισμών! Συνήθιζαν να ανακυκλώνουν το δικό τους κερί και εφάρμοζαν θεραπεία βαρρόα χωρίς άλλες ουσίες εκτός από οργανικά οξέα. Έτσι, η ποιότητα του κεριού από τα μελίσσια τους μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν είναι πραγματικά διαφορετική από ότι στη βιολογική μελισσοκομία. Και τα δύο είναι απαλλαγμένα από υπολείμματα απαγορευμένων χημικών ουσιών. Μολύνσεις από άλλες πηγές είναι πιθανόν να υπάρχουν και στα δύο. Εφόσον μια πλήρης αλλαγή κεριών είναι δαπανηρή από την άποψη του εργατικού δυναμικού και των οικονομικών, σας προτείνουμε την αποδοχή μίας (υποχρεωτικής) ανάλυση, η οποία θα δείχνει την απουσία απαγορευμένων ουσιών στο τέλος του χρόνου μετατροπής.

Τροφοδοσία Μελισσών 
Η παράγραφος ? του άρθρου 19 λέει:
"Η διατροφή των μελισσιών επιτρέπεται μόνο όταν η επιβίωση των κυψελών είναι σε κίνδυνο λόγω των κλιματικών συνθηκών και μόνο μεταξύ της τελευταίας εσοδείας μελιού και 15 ημέρες πριν από την έναρξη της επόμενης περιόδου νεκταροέκκρισης ή μελιτώματος. Η τροφοδοσία πρέπει να πραγματοποιείται με βιολογικό μέλι, βιολογικό σιρόπι ζάχαρης ή βιολογική ζάχαρη."

Οι μέλισσες, μαζί με τα σάκχαρα, χρειάζονται και πρωτεΐνες και αυτός ο κανονισμός δεν λαμβάνει υπόψη το γεγονός αυτό. Η γύρη είναι επίσης σημαντική για την επιβίωση των μελισσών και μια τροπολογία σχετικά με την παροχή γύρης ή υποκατάστατου γύρης σε περιόδους έλλειψης είναι απαραίτητη. Είναι επίσης απαραίτητο να επιτραπεί η διατροφή των μελισσών με σιρόπι κατά την περίοδο μετατροπής, ειδικά όταν οι μελισσοκόμοι αντικαθιστούν όλα τα πλαίσια τους ταυτόχρονα (άμεση μέθοδος). Για να το κάνουν αυτό οι μέλισσες πρέπει να τρέφονται με σιρόπι.

Αυτό που είναι δύσκολο για τους μελισσοκόμους σε πολλές χώρες να αποδεχθούν, ειναι το γεγονός ότι η βιολογική ζάχαρη δεν είναι διαθέσιμη ή ακόμα έχει απαγορευτεί η εισαγωγή της. Οι αποδόσεις μελιού είναι συγκριτικά μικρές  (π.χ. 10-15 κιλά), αλλά παρ 'όλα αυτά ζωτικής σημασίας για το οικογενειακό εισόδημα και έτσι δεν μπορούν να ταίσουν τις μέλισσες με το δικό τους μέλι. Όπως ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθούν (-χωρίς κατάλοιπα) κεριά από τα μη βιολογικά μελίσσια πριν υπάρξει μια βιολογική αγορά κεριού γιατί να μην προτείνουν μια ειδική έγκριση για τους παραγωγούς στις χώρες αυτές (π.χ. Αίγυπτος, Κεντρική Αμερική, χώρες της Αφρικής) όσο η βιολογική ζάχαρη δεν κυκλοφορεί στην αγορά; Δεν θα έχει καμία επίπτωση στην ποιότητα των προϊόντων της μέλισσας.

Συμπεράσματα
Στην ανασκόπηση αυτή τονίσαμε ότι η ορθή μελισσοκομική πρακτική πρέπει να είναι υποχρεωτική και για τους συμβατικούς και τους βιολογικούς μελισσοκόμους. Η υιοθέτηση καλών μελισσοκομικών πρακτικών για όλους τους μελισσοκόμους, οργανικούς ή μη, είναι περισσότερο από απαραίτητη. Η απόσταση της ακτίνας 3 χλμ από τις κυψέλες είναι μη ρεαλιστική και ως εναλλακτική λύση θα πρέπει να υιοθετηθεί ένα ορισμένο επίπεδο της μόλυνσης του μελιού, κεριού ή άλλων προϊόντων της μέλισσας. Η καθοδήγηση προς τους μελισσοκόμους για άμεση θεραπεία των μελισσών τους όταν η ασθένεια είναι παρούσα σε μια κυψέλη και το να δίνουν διέξοδο στα συνθετικά προϊόντα,θα πρέπει να επανεξεταστεί.

Κατά την περίοδο μετατροπής ο φορέας ελέγχου πρέπει να επιμείνει στις μεθόδους της αντικατάστασης των συμβατικών πλαισίων που δεν αφήνουν κατάλοιπα στα νέα. Οι μελισσοκόμοι θα πρέπει να προσφέρουν το προϊόν τους ως βιολογικό μόνο μετά την αντικατάσταση όλων των κηρηθρών και δεν έχουν ανιχνεύσιμη ποσότητα υπολειμμάτων (πρέπει να οριστεί) στο κερί. Η διατήρηση του κανόνα για τη χρήση των "Βιολογικών" κεριών κατά τη διάρκεια της μετατροπής θα κρατήσει τους βιολογικούς παραγωγούς σε προνομιακή θέση .

Τέλος, όσον αφορά τη διατροφή, πρέπει να συμπεριληφθεί διάταξη για πρωτεϊνούχα διατροφή σε περιόδους έλλειψης.

Πηγές

  • Bedos, C; Cellier, P; Calvet, R; Barriuso, E; Benoît, G (2002) Mass transfer of pesticides into the atmosphere by volatilization from soils and plants: overview. Agronomie 22: 21–33
  • Bogdanov, S (2010) Organic beekeeping in different countries. Apimondia first World Conference on Organic Beekeeping. Program and Abstracts 7-9
  • Carson, R (1962). Silent Spring. Fawcett Crest, New York, pp.304.
  • Commission Regulation (EC) No 889/2008 of 5 September 2008, laying down detailed rules for the implementation of Council Regulation (EC) No 834/2007 on organic production and labeling of organic products with regard to organic production, labeling and control.
  • Council Regulation (EC) No 834/2007 of 28 June 2007on organic production and labeling of organic products and repealing Regulation (EEC) No 2092/91
  • Delaplane, K; Hood, M W (1999) Economic threshold for Varroa jacobsoni Oud. In the southeastern USA. Apidologie 30:383-395
  • Jimenez, J; Bernal, J; Nozal, M; Martin, M (2005). Residues of organic contaminants in beeswax. Eur. J. Lipid Sci. Tech. 107:896-902.
  • Karazafiris, E; Tananaki, C; Thrasyvoulou, A; Menkissoglu-Spiroudi, U (2011) Pesticide Residues in Bee Products . Chapter 1-3 In Pesticides in the Modern World Book 3 ISBN 978-953-307-458-0
  • Lodesani, M; Costa, C; Serra, G; Colombo, R; Sabatini A-G(2008) Acaricide residues in beeswax after conversion to organic beekeeping methods. Apidologie 39:324-333
  • Reybroeck, W (2010) General Discussion 242-252. In Screening for Residues of Antibiotics and Chemotherapeutics in Milk and Honey. Thesis submitted in fulfillment of the requirements for the degree of Ph.D in Veterinary Sciences. Faculty of Veterinary Medicine, Ghent Univesity. p. 295
  • Ribbands, C R (1953) Factors which influence flying activity and foraging range. Chapter 9 69-75. In The Behaviour and Social Life of Honeybees. Bee Research Association, London p.352.
    Professor Andreas Thrasyvoulou, Xxxxxxxx xxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxx Xxxxxxxxxxxxx Xxxxxxxxxx Email: Dr Thrasyvoulou, along with the other authors constitute the Apimondia Working Group on International Organic Standards for Bee Products

Θα βρείτε το πρωτότυπο εδώ: pdfImprovements-Regulations-Organic-Farming-2014.pdf574.40 KB


Μετάφραση
Βασιλειάδης Κοσμάς
Μελισσοκόμος

Επιμέλεια 
Λύτρας Ιωάννης
Μελισσοκόμος

Σχόλια   

0 #1 Λότσιος Βασίλης 14-12-2016 00:00
κύριε θρασύβουλου θέλω να ρωτήσω τι ισχύει στην βιολογική μελισσοκομία όσο αφορά της πλαστικές κυψέλες, αν απαγορεύεται? για πιο λόγο απαγορεύεται? και αν είναι σωστό αυτ? όλοι γνωρίζουμε ότι το πλαστικό είναι στη ζωή μας παντού, ακόμα και τα βιολογικα προϊόντα μέσα σε πλαστικές συσκευασίες βρίσκονται, λίγο που το έψαξα κατάλαβα ότι όταν βγήκαν οι κανονισμοί για την βιολογική μελισσοκομία δεν υπήρχαν πλαστικές κυψέλες πως μπορεί να αλλάξει αυτό το καθεστώς?
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση